Dit gedicht gaat over de lach. Een lach is internationaal. Iedereen weet wat een lach is. ‘Talen’ is de titel, een taal gaat vaak niet over de grens.
Er worden verschillende talen vermeld die niet op elkaar lijken. Iemand die chinees spreekt kan geen Frans. Maar ze kunnen allebei lachen.
Er zijn 12 verzen en 1 strofe. In dit gedicht komt gekruist rijm in voor. Er komen enjambementen in het gedicht voor. Bijvoorbeeld: tussen ‘Turks’ en ‘en’. Dit wordt niet gebruikt om een pauze aan te tonen maar om dat af te scheiden en als een nieuwe vers te zien.
Het gedicht is aan te raden, er zijn vele mensen die moeten weten dat lachen belangrijk is. Je kan lachen met dit gedicht omdat er leuk rijm in zit. Als ik het over de inhoud heb dan iedereen het verstaan. De lach is belangrijk. Het is gezond en je hebt plezier. Dat zijn allemaal voordelen van lachen. Daarom is dit gedicht eens goed om te lezen.
Ik heb het gedicht ‘Voor de liefste onbekende’ van Ingmar Heytze. De rede waarom ik dit gedicht heb genomen is omdat de titel mij aansprak.
Het thema is de liefde. Het gaat over een meisje dat verliefd is op een jongen, maar de jongen kent haar niet. Het meisje is nog niet gehecht aan de jongen maar toch verwacht ze al veel van de toekomstige relatie. Het meisje heeft al veel kansen gegeven aan de jongen, maar hij grijpt die kansen niet. Ze zal wachten totdat de jongen klaar is voor een relatie, maar ze hoopt wel dat dit gebeurt voor dat ze dood gaat.
Het gedicht is ingedeeld in 3 strofes. Dit heeft een betekenis volgens mij. In de laatste strofe is er een wending. In de eerste strofes is het meisje een beetje ongeduldig. Ze wilt al snel een relatie met de jongen. Maar in de laatste strofe zegt ze dat ze nog lang kan wachten.
Ik vind dit een goed gedicht omdat er een mooie betekenis in zit. Als je het gedicht een paar keer grondig leest zie je ook die betekenis. ‘Voor de liefste onbekende’ is zeker de moeite waard om te lezen.
Het gedicht ‘Van het doosje’ (door Guido De Bruyn) gaat over een doosje op de rand van de kast, waarvan niemand , behalve de bewoners van het huis, de inhoud weet.
Het gaat natuurlijk niet letterlijk over een doosje. Neen het vertelt ons dat elk huisje zo zijn vaste gewoontes heeft en dat elk gezin wel een geheim bewaart voor de buitenwereld. Dit geheim kan iets heel kleins en onschuldig zijn, maar het kan ook iets duister zijn. Dat is waar het doosje voor staat, het mysterie. Het thema is dus ook een mysterie.
Er wordt nooit over het doosje gepraat, er wordt gepraat over ‘Het doosje daar op de rand van de kant’. Door dit erg vaak te herhalen wordt de nadruk gelegd op het doosje (dus op ‘het mysterie’).Er komt ook rijm in maar dit is eigenlijk enkel de herhaling van de woorden doosje en kast, wat opnieuw nadruk legt op het mystieke voorwerp in het doosje. Alliteraties komen er ook in voor maar ik zie niet meteen hun betekenis. Misschien moet dit bepaalde woorden naar voren brengen, misschien niet, ik zie het in ieder geval niet. De vorm is dan ook niet het belangrijkste in een gedicht, zeker niet in een gedicht als dit.
Ik zou het publiek dit gedicht aanraden als je eens iets luchtig wil lezen dat toch voor stof tot nadenken zorgt.
Het gedicht “ voor een dag van morgen” van hans Andreus, gaat over het ongeloof van de mens in het immateriële.
Qua vorm vind ik het gedicht niet zo interessant, er is sprake van hier en daar eind- en beginrijm, ze benadrukken wel degelijk de boodschap van het gedicht. In beide gevallen gaat het over volrijm , meestal van de mannelijke vorm. Ook is er sprake van een personificatie ( wind die klimt en valt ).
Inhoudelijk daarentegen vind ik het gedicht al heel wat interessanter. Omdat het, zoals eerder gezegd,gaat over het ongeloof van de mens in het immateriële. Het benadrukt dat mensen niet zouden kunnen geloven, dat iemand zoveel van iemand houdt, omdat, volgens mij, de mens steeds meer waarde en belang hecht aan het materiële. Wat wel jammer is, want ooit was alle comfort die we genieten er niet, toen had men voornamelijk, geloof. En men was gelukkig ! Nu, steeds meer depressies, suicidialen, etc… , wat natuurlijk jammer is.
Ik raad het gedicht zeker aan, ongeacht je emotionele staat, het doet nadenken, veelnadenken…
Mijn gedicht heet ‘In Vlaanderens velden’. De oorspronkelijke titel is ‘In Flanders Field’ want het is een Engels gedicht. Het is geschreven door John McCrae. Het gedicht gaat over de Eerste Wereldoorlog.
Het gedicht bestaat uit zestien verzen en ui één strofe. In het oorspronkelijk gedicht es er eindrijm aanwezig, maar in de vertaling is er geen rijm aanwezig. Er zijn enjambementen aanwezig namelijk bij In Vlaanderens velden. Het thema is de Eerste Wereldoorlog, maar ook dat de levende soldaten de taak van de dode soldaten over moeten nemen.
Het is een zeer beroemd gedicht en is de moeite waard om te lezen. Ik persoonlijk vind het een zeer mooi gedicht. Al vind ik de Engelse versie wel beter omdat in deze versie er veel meer rijm is en het gedicht dus ook mooier laat klinken.
‘Als ik een man was zou ik wel weten hoe mij lief te hebben’. Dit is de eerste strofe van het gedicht. Het gedicht gaat volgens mij over een vrouw die ook haar eigen man is. En ze legt uit wat de man allemaal moet doen om haar blij te maken. Dus ze doet alles en maakt haar zelf blij!
Inhoudelijk gaat het gedicht over liefde. Het gaat over wat een man moet doen om een vrouw blij te maken. Maar dan is de man is eigenlijk ook de vrouw.Vormelijk is het gedicht opgedeeld in 11 strofes en 38 verzen. Er is niet veel rijm aanwezig, voor het beetje rijm dat erin zit kunnen we spreken van volrijm, eindrijm en mannelijk rijm.
Ik vind het gedicht heel speciaal. Je kunt het gedicht interpreteren hoe je wilt. Mijn interpretatie hebben jullie al kunnen lezen. Het is misschien moeilijk uitgelegd. Je moet het gedicht maar eens beluisteren en misschien snap je mij dan wel. Er zijn heel mooie strofes in het gedicht en minder mooie strofes in het gedicht. Je beslist zelf maar! =)
Het gedicht ‘Ik heb je liever’ gaat over hoe graag iemand een bepaalde persoon heeft. Hij vergelijkt het met kleine dingen in het leven waar mensen veel belang aan hechten en drukt uit dat hij die persoon nog liever heeft.
De vorm van het gedicht bestaat uit vier strofes, waarvan één strofe heel wat anders is dan de andere strofes. Er worden in deze strofe veel personificaties gebruikt en is qua stijl ook helemaal anders. Wat ook opvalt in het gedicht is dat er nooit een eindrijm gebruikt word.
De inhoud van het gedicht vind ik persoonlijk wel goed. Vooral omdat het clichézinnetje ‘ik hou van je’ er niet in voorkomt. In tegenstelling tot één strofe word elke strofe ingeleid met ‘ik heb je liever’ en dan volgt een vergelijking van hoe graag je iemand wel niet hebt.
Ik vind het persoonlijk wel een mooi gedicht, al geeft het me wel niet echt stof om over na te denken. Het is eerder een gedicht dat je op een blaadje schrijft voor iemand die heel speciaal is voor jou.
Ik heb gekozen voor het gedicht ‘Aan een klein meisje’ van Annie M.G. Schmidt.
Het gedicht gaat over het feit dat ze een klein meisje ‘waarschuwen’ voor de wereld van de grote mensen.
Het thema van het gedicht is opgroeien en volgens mij ook eerder aan kinderen gericht.
Als beeldspraak heb je in het gedicht bijvoorbeeld een personificatie.
Vormelijk zie je dat het gedicht uit 4 strofen en 16 verzen bestaat.
In elke strofe zit gekruist rijm, het eerste vers rijmt altijd met het derde vers en het tweede vers rijmt altijd met het vierde vers.
Het gedicht bevat vooral eindrijmen.
Er komen ook veel enjambementen in het gedicht voor.
Persoonlijk vind ik het gedicht eerder aan jongere kinderen gericht maar ik vond het nog wel mooi, ook al vind ik het af en toe een beetje rare uitdrukkingen bevatten voor jonge kinderen.
Als gedicht heb ik Voor de liefste onbekende van Ingmar Heytze gekregen,
Het gedicht gaat over een persoon die wel graag weer een liefje wilt , maar toch bang is om weer gekwetst te worden en het liefje kwijt te raken .
♥
De thema’s van het gedicht is liefde, verlies en onzekerheid .
De persoon wilt iemand om van te houden , maar heeft schrik om diegene waar die dan van houdt te verliezen .Beeldspraak vinden we niet terug in het gedicht .
♥
Vormelijkzie je dat het gedicht 3 strofes, en 18 verzen heeft .
Regelmatig zie je eindrijm in het gedicht terugkomen .
Ook zijn er enjambementen die opvallen zoals bijvoorbeeld tussen vers drie en vier .
♥
Persoonlijk vind ik dit een mooi gedicht om te lezen , er komen herkenbare dingen in .
En je kunt er even bij blijven stilstaan , waarbij je dan eigenlijk denkt van ,eigenlijk is dat wel zo . Je kunt er jezelf dus in herkennen .Ik vind het zeker de moeite waard om te lezen in ieder geval .
Het gedicht ‘Over drie soorten van lachen’ van Herman De Coninck gaat over lachen, glimlachen, giechelen en schateren. Het gedicht verteld iets meer over de evolutie van iemand zijn lach. Wanneer je jong bent giechel je meer, wanneer je dertig bent schater je volgens de dichter en wanneer je vijftig bent lach je om het gedicht dat hij geschreven heeft.
De vorm van het gedicht heeft geen speciale kenmerken. Er zit geen rijm in, maar wel veel herhalingen, assonanties en alliteraties. Er zit ook wat humor in het gedicht, vooral in de laatste strofe.
Het is een grappig gedicht, met een dubbelzinnige betekenis bij sommige verzen. Het zet je aan het denken, of bepaalde dingen die er in voor komen ook zo zijn in het echt. Voor de rest is dit gedicht niet zo speciaal qua vorm en inhoud.
Op deze website vind je de gedichten die door de leerlingen van klas 4A van het Paridaensinstituut in Leuven besproken worden naar aanleiding van Gedichtendag. Je vindt hier de gedichten zelf in geschreven en gesproken vorm en wie dat wil kan zijn mening achterlaten over de gedichten.
